Malo je gradova u Bosni i Hercegovini čiji je identitet toliko vezan za rijeku kao što je to slučaj s Mostarom.
Grad se razvio uz Neretvu, koja je kroz stoljeća oblikovala njegov prostor, arhitekturu i svakodnevni život.
Spoj kamena, vode i urbanog života stvorio je pejzaž po kojem je Mostar danas prepoznatljiv daleko izvan granica zemlje.

Stari most, izgrađen u 16. stoljeću tokom osmanskog perioda, centralni je simbol grada i najpoznatiji most na cijelom toku Neretve. Most je projektovao graditelj Hajrudin, učenik Mimara Sinana, a njegova kamena konstrukcija predstavlja izuzetan primjer inženjerskog i estetskog dostignuća tog vremena.

Nakon rušenja tokom rata 1993. godine, Stari most je obnovljen prema izvornim nacrtima, uz upotrebu tenelijskog kamena iz istog kamenoloma i primjenu tradicionalnih principa gradnje, u kombinaciji sa savremenim inženjerskim metodama i stručnim nadzorom. Obnovljeni most otvoren je 2004. godine i danas je upisan na Listu svjetske baštine UNESCO-a, kao dio šire historijske urbane cjeline.

Stara gradska jezgra Mostara razvila se na obje obale Neretve i obuhvata mrežu kamenih ulica, tradicionalnih kuća, zanatskih i trgovačkih objekata te vjerskih građevina. Rijeka ovdje nije samo prirodna granica, već dio svakodnevnog identiteta grada, uz koji se Mostar stoljećima oblikovao i živio. Neretva u ovom dijelu toka ima snažnu vizuelnu i simboličku ulogu. Njena duboka, usječena dolina i kontrast smaragdne vode s kamenim strukturama starog grada čine prepoznatljiv pejzaž, koji je postao jedno od najpoznatijih obilježja Mostara i Bosne i Hercegovine.